spekstenen muur

Mijn besluit tekent vaste vormen
op de spekstenen muur
geen hoera maar boekenkunst
legt de twijfel naast de bladwijzer

ben geen archief van oude woorden
maar een lei met vage vegen
doch is er het zwijgen die mijn jeugd
krast op de voegen van de oude kansel

Het zou nu morgen moeten wezen
maar vandaag wil niet verdwijnen

hoe kan ik nu weten hoe een zondeling
zich voelt wanneer het water zachtjes
kalft tegen mijn geweten

Reacties (6) | 11/01/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Och Elze... wat mooi.

    Laive groet,
  2. Wij praten ons misschien te veel schuldgevoel aan. En ergens heeft men dat in onze jeugd ons aangeleerd. Naar mijn mening meer dan onterecht. Laat ons niet meer gebukt gaan onder lasten die niet de onze zijn en enkel maar door de tijd worden verzwaard in plaats van weggenomen.
    Een heel vredige zaterdagavond en warme genegen vriendschapgroet, sunset (ingo)
  3. Mooi hoe je de sporen van bestaan laat leven.groeten van Hans
  4. Elze..

    woorden..begrippen..communicatie..
    het is allemaal aan twijfel onderhevig..
    als je die wilt zien..in beschouwing..

    Twijfel en de angst die daarop volgt..

    ondergraaft de zekerheden van het leven..

    het geweten..de pijlers van
    goed en slecht wordt in rap tempo weggevreten...

    Toch vriend..in loslaten en liefde omarmen..wordt vandaag morgen..incluisief gisteren..

    liefs.
  5. prachtige verwoording, knap!!!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij