ontmoeting aan de stamtafel

hij stamtafelde tegen het [on] recht
rafelde de haring schokkebrokkend en
met ui geglazuurde speeksel richting
zijn open wond, aandachtig om het gebeuren
zaten we genietend maar ook aflatend te
wachten op een kleine wonder

niet dat hij zich zou verslikken maar toch
een stilte in zijn verorbering zou zich in
zijn oorsprong kunnen manifesteren, wij
daalden beurtelings af langs zijn uitgeworpen
ladder en kneden zijn tegenzin tot
humoristische stompjes appelgebak

een oude man die zijn honger stilt
draagt in zijn open foedraal de woede
van zijn leven, ‘k zou willen schrijven
van zijn lange grijze haar maar ergens
zie ik in hem het kind, meedogenloos en ongrijpbaar .

Reacties (8) | 29/12/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. het kind bewaard....en wederom niet begrepen en gekwetst
  2. Een aangrijpend gedicht,
    dat je emphatisch belicht!

    Mooi geschreven, jouw meegevoel voor de 'oude' grijze man, die toch soms nog de vertedering van het kind in zich kan voelen, daarom open kan staan voor liefde!

    Een mooie zonnige dag gewenst.
    Hartelijk liefs Elze van Corry.*
  3. Sterk beeldend vertolkt Elze.

    Hij heeft blijkbaar het genieten verleerd.

    Een nachtelijke groet,
  4. Indrukwekkend dit; chapeau.
    Warme genegen vriendengroet en vredige verderzetting van je zondagavond, sunset (ingo)
  5. vriend..

    als je het kind
    in mensen weer terug ziet..
    dan is de cirkel voltooid..

    zijn ze ongrijpbaar en staan
    ze in wijsheid van voltooiing
    buiten de wereld..

    de verbazing blijft..
    de dobbelsteen van het leven
    op de stamtafel..

    liefs..

    ps..

    wond=mond
  6. Met mededogen bekeken.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij