mijn wederkerigheid

lees mij nu mijn haven
de kade kruist en schepen onbemand
de zee gadeslaan die hun dood heeft
voorbereid, geen stelsel dat weent
geen gesel die stopt, het is de martelaar
in mij die in zijn deemoed
de paden kiest die nog nimmer
zijn gegaan

wie vlagt mijn finish nu de streep
is weggekrijt door rijm en tijm, de geur
van applaus heeft de straat leeg geschrobd,
wat blijft is de as van verlangen

het wiel draaft en in galop is
wederkerigheid als nakend nood, toevlucht
in de arm van belettering snijdt als licht
de boekvorm in ongelijke delen

Reacties (3) | 22/12/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Man, wat een taal! Voor mij een Favo!
  2. Prachtig deze wederkerigheid van jou; een waar leesgenot. En wat een stortvloed van beelden. Chapeau.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en een heel vredige verderzetting van jouw vierde-Adventzondagavond, sunset (ingo)
  3. vriend..

    in wederkerigheden
    zit de aantrekkingskracht en het afstoten als leven verweven..

    onontkoombaar komen die elkaar
    steeds tegen

    zelfs ongelijk deelt de kaft
    op goudgeschept papier
    alleen de woorden blijven steken..hier......

    Mooie beelden..

    liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij