bewegende aarde

hoe mijn stap ook kwijnt
in wallen aarde opgeworpen
door ijdele hoop zijn de dagen
korter dan de golven die de bodem
doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard

nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen
me beklemmen tot mijn dood zich waardevol
laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed
u voor dit spel, het breekbare wordt
heldhaftig en streeft naar moed en marsepein

het grote geld kaatst in lades en bezwangert
de engelendragers, doch mijn gemoed weent
eenzaam in de schuifpui van mededogen, het
wentelt zich om de fundamenten en kiemt
als het zaad van een besneden man

* dit schrijven in elkaar geweven om de alsmaar bewegende bodem bij ons in Groningen

Reacties (4) | 18/12/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Ik wens je sterkte Elze en Lia ook.. want jouw woorden zeggen meer dan genoeg.

    Een dikke doekel voor allebei!
    Met liefs,
  2. Het is schandalig dat regeringsvertegenwoordigers pas in januari naar Groningen komen
  3. Mooi Elze
    in alle triestheid van datgene wat de basis vormt voor
  4. Ik voel met jou, jullie mee elze. Met hoge heren is en blijft het slecht kersen eten. Dat zouden wij ondertussen al geleerd moeten hebben.
    Nog een heel vredige woensdagavond en warme vriendschappelijke genegenheid, sunset (ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij