uitgewoond

het moment dat het bewegen
staakt het schuren van de harde
wind je lot vertraagt en je inborst
zich adelt naar de gewoonte der tijd

is het meubilair gerafeld en uitgewoond
in de overvolle uiterwaarden van spijt

wie draagt deze herfst als een sikkel
in zijn hand, laaft de kilte zoals de waard
schenkt aan zijn laatste klant

niet diegene die me schuwt of de junk
die leunt en luwt omdat het leven
hem vermoeit – de perceptie van zijn
droom is de toekomst die hij heugt

Reacties (4) | 29/11/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Niet diegene die jou schuwt.. want juist dan schuw je het leven.. zomaar iets dat uit mijn hart spreekt en waarachtig voelt.

    Ik vind het een heftig gedicht Elze en wens jou en jouw lievelingen alle goeds.
  2. laat deze droom zijn
  3. Ik lees over een mens met veel teleurstellingen.
  4. ik vind het een beetje een zwaar gedicht, ik bedoel hiermee dat er veel metaforen zijn, die voor mij niet te begrijpen zijn. Ik vind het op zich een mooi gedicht, maar ik begrijp er niet veel van.
    Trek je er maar niet te veel van aan. Er zijn hier vast wel mensen die het wel snappen.
    Maar ik heb er een paar maal omheen gelopen en wilde er toch iets van zeggen. Aangezien ik geen echte criticus ben, hoef je niet in zak en as te gaan zitten.

    groetjes,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij