het eentonig gebrom

nu de herfst lijkt te smoren
in onkundigheid is het gloren
van de nieuwe zon verdwenen
in de trage dimensie van mijn vlijt

hoe het boek ook schreeuwt
zich wil laten lezen dwars door het doffe kaft
is mijn vlucht langs dode vogels
iets wat ik nooit had bedacht

het hart, de pionier van mijn reis
de ingezetene van het verdorven vlees
blijkt te zijn gerooid
door toedoen van mijn eigen zeis

wie ben ik nu de waker als dwaler telkens
nieuwe wouden vindt en de slaper
de rust ontwijkt in het
eentonig gebrom van de nacht

Reacties (5) | 23/11/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Het is het zich niet goed voelen, een angst die zich vertaald in het opeenstapelen van woorden. En in de nacht blijft het - inderdaad - soms maar door malen.
    Warme omarmende genegenheid en heel vredige zaterdagavond, sunset (ingo)
  2. Zitten inderdaad mooie dingen in, doch ik begrijp niet goed waarover het nu uiteindelijk gaat. grt. Dora
  3. ja wat is dat?
  4. Zitten mooie vondsten in, Elze, zoals:
    'blijkt te zijn gerooid
    door toedoen van mijn eigen zeis' en

    'wie ben ik nu de waker als dwaler .... '

    Ik zou de laatste strofe zelf wel anders indelen, want door jouw indeling raakte ik even de weg kwijt!

    wie ben ik nu de waker als dwaler
    telkens nieuwe wouden vindt
    en de slaper de rust ontwijkt in het eentonig gebrom van de nacht

    In elk geval een gedicht om met plezier te herlezen!
    • Vergat ik nog te vermelden:
      zich wil laat lezen dwars door ...

      is natuurlijk geen correct Nederlands. Ik denk dat je bedoelt 'zich wil laten lezen'
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij