onvolkomenheden

de zon herspeelt haar
kansen, de schijn van warmte
in de gloed van het aanwezig zijn
keert het licht naar duistere machten

wellustig dat ze is is ze toch maagd
gebleven in de sterrenbrij welke haar
omgeven, het mannelijke van de maan
rukt aan zijn roede en dooft het orgasme
in de zwarte gaten van de nacht

waar ben ik als de dag vergeten en
oorsprong-loos dwaalt langs onvolkomenheden
en gratie verzoeken – laat mij minnend ten onder gaan
in de gedachte dat ik geloof in het goede van de mens

Reacties (4) | 21/11/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Het is goed (en gelukkig) dat wij dat geloof nog steeds hebben vriend. Mooi tonend, delend dit in jouw eigen, bijzondere stijl. Chapeau.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle vrijdag, sunset (ingo)
  2. Geloven in het goede van de mens Elze, mooi gedicht.

    Laive groet,
  3. Intrigerend gedicht Elze. Ik heb het meerdere keren gelezen. Ieder mens heeft zijn onvolkomenheden. De kunst is om elkaar te accepteren zoals we zijn, te geloven in het goede van de mens.
    Mooi verwoord hier.
    Warme groet.
  4. En dat -laive Elze- is dan weer volkomen.

    Laifs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij