god in eigen vaderland

vervreemding in de dialoog waar
woorden mijn handen breken, in
de constante zonder god maar
in beleving is het herrijzen van de schepper
mijn eigen beeld

het beeld van klein tot groot, van tam
tot ongetemd, het genoegen in berusting
sterft halfzijdig wanneer ik weiger om te dienen
en mijn knieën het gekrompen lichaam te laten dragen

was ik het opiaat met de gebroken vleugels
het instrument dat onbespeeld de mooiste
klanken heelt: wellicht had mijn hart dan mijn
ziel herkend en was ik god in mijn eigen vaderland

Reacties (7) | 13/11/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Wat een mooi sterk verwoord gedicht!
  2. Een indrukwekkend gedicht Elze. Ik heb het met aandacht gelezen!
    Je zou hiervan ook een mooi sonnet kunnen maken, denk ik!

    Een prettige verdere donderdag gewenst.
    Hartelijk liefs van Corry.*
  3. wat mooi
  4. Het is een willen dikwijls, een durven. Want wij zijn gemaakt naar het evenbeeld van de Goddelijkheid. Met een eigen vrije zelfstandige wil.
    Hoe begrijpelijk en herkenbaar vriend deze verwoording van en door jou.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle donderdag, sunset (ingo)
  5. sterk deze tweevoudigheid neergeschreven Elze
    laifs
  6. Mooi omschreven dualiteit, heel graag gelezen!
  7. Elze,

    getweelijk blijkt de mens slechts één.
    Bijzonder weer!

    Groet uit het late,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij