de pluk van vrijheid

mijn boeket doorstond
de eeuwige vlucht, niets daargelaten
maar toch ontheemd zal de
kroon het hoofd verlaten al splijt
het leven zich in twee

halsstarrigheid is geen trots maar is
de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand
maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel
als de rots die mij bevrijdt

het aardse draagt zo zwaar, het licht
zo stekend blind, de liefde onnavolgbaar
in jouw blik rijmt niet op de woorden
in dit gedicht

Reacties (4) | 10/10/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. De pluk van vrijheid, nodig...(zo las ik)

    Laive groet,
  2. Een zoekende weifelende onzekerheid van iets dat staat als een huis. Ik voel jou.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle donderdagavond, sunset (ingo)
  3. de pluk van vrijheid draagt een wondere toekomst mee
    sterke po√ęzie Elze
  4. Elze,

    halstarrigheid is,......... die zin, essentieel dunkt me in dit gedicht waar vrij zijn dicht bij zelf blijven inhoud.
    Althans zo lees ik.\
    Prachtig weer.

    Groet uit het,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij