Een afhankelijk bestaan

ook in deze vroegte drijft het sterven
op het karkas van water, stilte
is het moment dat deze morgen spreekt
en de dood voltallig is zoals het koren op het land

kleine rimpelingen in de grote zee, het besef
dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is
van een afgekalfd verleden, deze morgen leest
zich in eerbied gezeteld in de leegte van het bestaan

voltallig is het koren op het land, gerijpt
door het zaad van besef, doch ook zal dit
bezwijken in de leemte van boek en kaft

Reacties (6) | 04/09/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. ooit
    is er een laatste pagina
  2. Elze,

    Rakend mooi en diep zinnig.

    Groet uit het,
  3. en dan de kleine schelp
    als het karkas van wat er ooit
    aan leven was

    die achterblijft in deze tijd
    zijn lichaam kwijt
    geraakt aan eeuwig sterven


    Dag lieve Elze, fijn dat je er weer even bent.
  4. Fijn om te lezen...
  5. Besef van vergankelijkheid
  6. P r a c h t i g e graag gelezen verwoording van en door jou elze; chapeau.
    Warme vriendschappelijke geneegnheid en heel fijne woensdag, sunset (ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij