Liefde en mededogen

deze deur opent zacht en schuift
de oorsprong van het begin voor zich uit
het laat zich raken wellicht tot aan het beminnen
toe, we zijn één en drinken uit dezelfde kom

er is geen geboorte zonder de vlucht naar
het einde, we zijn het universum hier op aard,
laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat
in elk bedenkbare vorm

vorm is behoud en een zucht is de drager
van de wind- mijn hand in die van jou en
die van jou in de schoot van Moeder aarde
de kring laat zich sluiten door liefde
en mededogen

Reacties (7) | 05/08/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Wat een mooi gedicht Elze!!!
  2. Oh Elze, wat mooi.

    Ja liefde en mededogen, een prachtige laatste strofe

    chapeau
  3. Subliem werk zet je hier weer neer. Meneer de grote schrijvert!
  4. Prachtig Elze, met name de laatste strofe.

    Laive groet,
  5. En enkel door dat. Zeker weten.
    Hoe mooi jouw verwoording elze.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle maandagavond, sunset (ingo)
  6. prachtige buiten gevierde liefde lees ik hier na een herhaald doorvoelend lezen
  7. Elze,

    Werkelijk een prachtgedicht.
    Mooi van taal en toonzetting.
    Mooi van ritme.

    IK las in 1e instantie laatste stukje van 3e zin 2e strofe wel zo:totdat het zaad zich wieden laat,....

    Groet uit het,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij