Het geluk als vuur

nog dichterbij en mijn vlam
zal de eenvoud tonen in de kaars
waarin alles is ontwaakt, deze dag leeft
in herinnering en sterft telkens
in de nabijheid van de gloed van
zijn aanwezigheid

niets zal verdwijnen al lijkt
de vorm zich vast te bijten
in werkelijkheden zonder naam, rouwranden
en korstige wonden zijn als het getij, de maan
trekt en duwt zoals het water in mijn stem

vluchtig en zonder oordeel maar
zichtbaar in geïllustreerde tastbaarheden
zetelt het geluk in de rand van deze aarde, zij
bemoedert en is het vuur in de toorn der vijandigheden

Reacties (5) | 26/07/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. favo Elze
  2. mooi
  3. Een mooi gedicht Elze, zeker ook de titel.
    Het geluk als vuur dat aangewakkerd moet blijven en niet doven mag!

    Heel mooi weekend gewenst.
    Lieve zonnegroeten van Corry.*
  4. Het warmt... (op z'n zachtst gezegd)

    Bewonderend,
  5. je gedicht belicht en verlicht
    prachtig!
    en heel graag gelezen
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij