Verloren liefde

De grote zee drijft aan het kleine water
waar het leven zich ontbindt en het lijden
zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk
de dood proeft hier haar vruchten en de mens
bepaalt de smaak, doch bitterheid

is de wond des duivels waar geen stem de
eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten

wie draagt mijn hart als het oog verloren
het doel niet herkent en mijn tong
de smaak van liefde niet meer bemint

Reacties (8) | 24/07/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Graag gelezen poëzie; chapeau.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle donderdag, sunset (ingo)
  2. Verlatenheid met kracht verwoord! Liefs! Anneke
  3. troosteloos en mooi

    groet,
  4. Een emotievol gedicht Elze, het ontroerd me!
    Een mooie zomerdag gewenst.
    Zonnegroeten van Corry.*
  5. hier graag herlezen Elze
    je raakt me
  6. fijn je weer hier te lezen Elze

    eenzaamheid, bij verlies
  7. ssst zoeken naar waar Nooit weglopen van, hoewel met een zee die drijft. De zee kan ik niet plaatsen verder boeiend om te lezen. groeten van
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij