hospice

de dood wacht gelaten in de hal
der levenden, een koele bries nestelt
zich aan mijn wang en pluist
het lijden naar de waarheid. er is geen weg terug
uit dit grijs vernis waar lange halen adem
de klok vertragen in hun tijd

door het raam staart het buiten naar binnen
en voedt het gehoor met fluitende vogels
en gillende kinderen. de buurt weet niet beter
dan dat het sterven is ingegraven in de buidel
van dit bestaan

het moment van stilte is al aanwezig, maar spoedig
zal deze stilte zich uiten in een staat van beleg, geen boter
maar met het crème dat de doden naar de levenden zal kleuren

Reacties (8) | 27/06/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Stilmakende rakende vcerwoording door jou op een heel integere manier neergezet.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel vredige vrijdag, sunset (ingo)
  2. Elze,

    Indringend treffend.

    Groet uit het,
  3. Wauw, telkens weer als ik je gedichten lees, een favo ook voor mij, met dank voor het delen! Liefs! Anneke
  4. Voor mij een favoriet!
  5. Rakend gedicht Elze en vol gevoel geschreven.
    Sterkte en een warme groet.
  6. Treffend en indringend geef je dit wachten op de dood weer.
    Buiten gaat het leven z'n gangetje!
    Knap geschreven Elze en van harte wens ik je veel sterkte toe!
    Heel hartelijk liefs van Corry.*
  7. Elze, ja.

    En een hospice is nog menselijk.
    Ik geef je een hele dikke kus!

    Met liefs voor jou en Lia,
  8. hier krijg ik kippenvel van

    prachtig geschreven


    groetekes
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij