hoe lief

,

hoe lief ik jou nu de lente leeft
en het terras groen uitgeslagen
door het plagend mos zichzelf
verwijdert nu de stappen smoren
in het gebed van ijzige wolken

het lijkt kathedraals, de silhouet stompig
geworteld in de aarde
terwijl het verschoven
millennium zich spietst in eeuwigheid

besef van tijd is de rust van het moment
het verdwijnt zoals de vloed haar
kinderen baart in een onderhuids verlangen

Reacties (8) | 17/05/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een prachtig gedicht Elze.

    Laifs van ver.
  2. zo mooi Elze
  3. mooi elze

    het vestilt
  4. Elze,

    Beld na beeld, na, beeld, na,.........

    Mooi.

    Groet uit het,
  5. Heel mooi geschreven je lenteliefdesgedicht Elze. Je gebruikt ook prachtige metaforen! Graag gelezen!

    Prettige vrijdag gewenst.
    Een hartegroet en liefs van Corry.*
  6. hoe ik jou lief, nu de lente leeft


    Graag gelezen

    Groetjes
  7. dit is echt heel knap
    het vertedert en het ontroert

    groetekes
  8. Zo graag gelezen dit. Want ik ben selchts een simpel liefdesmensje. En lief dus ook. Altijd.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel vredige vrijdag verder, sunset (ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij