mijn vriend,

steeds wanneer de dagen lengen
het licht begint te spreken en afstanden
zich verzwelgen in een onzinnig geluid trilt jouw
mond en ratelt het oude hart als
nooit tevoor en stigma’s als vulkanen herrijzen

hoe kan ik toch jouw tuin gaan wieden
als steeds een beving mij verjaagt
en lieden die de muren willen dragen
op gescheurde fundamenten is de tol
het hoogst wanneer de zon in het frêle licht
wordt verduisterd door weer een pi getal
getrokken uit het diepst van onze aarde

Reacties (10) | 22/02/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. mijn vriend
    het leven
    gewin winnen

    of het leven
    laten zijn
    respectvol

    dankbaar
  2. Hoe het siddert, beeft.
    Goed verwoord Elze.


    Een laive groet,
  3. De tol van gaswinning (:
  4. Jullie aarde wordt verscheurd...

    Wat een sterke beschrijving weer.
    Laifs,
  5. Zo knap weer geschreven!
  6. Mooi geschreven!

    Enneh... de groet'n uut Grunnen.

    Dieneke
  7. Angstig gebeuren.

    Groet,
  8. Graag gelezen poëzie mijn vriend; chapeau.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel rustige vrijdagavond, sunset (ingo)
  9. zo jij elze
    prachtig
  10. Zo vriend...

    je vervlecht weer moeiteloos
    actualiteit en zelfkennis
    met de filosofie die diepte geeft aan ons bestaan..

    zoals lente in zijn wankel evenwicht..ruimte geeft aan
    het herrijzen van stigma's
    als vulkanen waar jij als bergen
    tegenop keek..en die hopelijk..
    een lieflijk heuvelland blijken..

    hoe kan ik toch jouw tuin gaan wieden
    als steeds een beving mij verjaagt
    en lieden die de muren willen dragen
    op gescheurde fundamenten is de tol


    een fraai stukje protest tegen
    de NAM..in het gevecht om recht..

    en het nieuwe PI getal..
    goed voor het beveiligingscircuit..vervaardigd
    met de rekenkracht van de helft
    van het aardse PC-bestand..

    Een goede eruptie..
    van jouw lentegeest..in een nieuw geluid.

    liefs,

    wil
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij