het is koud en kansarm

‘k zag ganzen die niets weten
van het vergassen ergens verder
een zwaan die wist van zijn eenzaamheid
want zij was tot stof vergaan

en ik, ik verpoos in twijfel
in mijn gehucht van beton en spijt

het leven kent de schreeuwers, propaganda
van de rechtse kant – het links is de hoek
van de schreiers, de weters van het heelal –

mijn god als u eens was laat me dan sterven
in het gekronkel daar waar het midden
in eenvoud wordt gevonden

Reacties (7) | 27/01/2013
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Bewondering Elze voor jouw woorden.

    Laive groet,
  2. Wat een mooie diepe woorden
  3. Ze zijn de eenvoud vergeten lieve Elze en hechten te veel aan uiterlijkheden.. gelukkig zijn er dan mensen zoals jij.

    Laifs,
  4. sterk filosofisch dicht Elze
  5. Dit is wel speciaal.
  6. mijn god als u eens was laat me dan sterven
    in het gekronkel daar waar het midden
    in eenvoud wordt gevonden

    mijn god als u bent laat me dan leven
    tussen het gekronkel daar waar het midden
    eenvoudig en zuiver wordt gevonden
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij