De verdwenen verbeelding

nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem

nu krijt de zon dwergen
op straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens

tijd lijkt verankerd in chaos
en levenloze melodie├źn, mijn
handen zwijgen zoals mijn lust
om steeds weer die adem te proeven
die ik verafschuw met loze beloftes

Reacties (6) | 28/11/2012
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Diep en mooi gedicht Elze.

    laifs,
  2. emotioneel rakend dicht Elze
  3. Te jonge wijn smaakt niet, te oude nog minder.
    Tonend delend voelbaar verlangend pijnvol droef jouw verwoordingen.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle woensdag, sunset (ingo)
  4. o help mij
    mijn eigen lied
    te zingen

    (is wat ik hier voel)
  5. Op de bodem van het glas ligt droesem.
  6. Intrigerend mooi dit Elze!
    Ik lees er teleurstelling in. Het even de weg kwijt zijn, leven uit balans. Blij gemaakt met fabels, sprookjes.

    Lieve groet
    (p.s. levenloze)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij