Mijn vriend

Ik zag je slenteren langs het asfalt
dat trachtte je te spiegelen
in fijne vlokjes sneeuw, doch
je handen waren diep verscholen
in een dadeloos gebaar

het leek alsof de vrucht van tijd
onrijp jouw ziel vertolkte
in de oude jas die jij dacht
te hebben afgedaan, doch
de rafels

trokken diepe sporen en knoopten
het kruispunt aan jouw emoties

slechts mijn gebaar sleutelt
aan jouw wonden en naar ik hoop
heb jij je rust hervonden

Reacties (8) | 26/10/2012
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Och Elze.. dat hoop ik ook voor jouw vriend.

    Bijzonder mooie omschrijving van jouw gebaar.

    Laifs,
  2. je raakt me Elze
    zo mooi
    fijn weekend
  3. het is herfst
  4. Klasse Elze, jouw ware poezie! Vooral ook door het hanteren van een bijna vergeten woord 'dadeloos'

    Groet, Laurens
  5. ontroerend mooi
  6. Hier spreekt veel mededogen.
  7. Weer graag gelezen, heel mooi! Liefs!
  8. Prachtig mooi Elze!

    Lieve groet
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij