laat september

het leven een tijdlijn
die ons bindt, een gegeven
die je zonder liefde niet vindt

laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment

de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven

er is geen eind als het begin
in het zeewier is verdronken
en vlinders zonder vleugels als trage
slakken de tijd passeren

Reacties (9) | 16/09/2012
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Wauw wat mooi, een favo voor mij!
    Alles heeft een reden, het is zoals het is. Liefs Anneke
  2. Prachtig!
    wat een mooie beelden.

    Groets,
  3. Elze..

    in het nevelig zicht
    strekken cirkels zich
    tot lijnen kou

    scherp afgetekend
    in oneindig blauw
    strakken zij de winter..

    Mooi Elze,,

    Liefs..
  4. Voor mij een Favo!
  5. maar nog
    vliegen de vlinders
    deze nazomerdag
  6. Elze,

    Prachtige beelden.
    Heb moeite met IN in de 2e zin van laatste strofe?

    Groet uit het,
  7. September ligt jou wel
    en andersom

    Graag gelezen Elze.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij