het stille zand

mijn boek, schuldenaar van nacht
en slotakkoord jij bent de verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels

de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht

wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt

het evenwicht draagt niet de kunstenaar
maar raapt zijn poëzie in een gretigheid
naar woorden bijeen en sterft gelijk
het stille zand op een verlaten strand

Reacties (9) | 03/09/2012
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Elze, de tijd trekt ons mee..
    Maar desondanks: wat ontzettend mooi is dit.

    Laifs,
  2. S c h i t t e r b a a r elze; mijn respectvolle waardering.
    Warme vriendschapelijke genegenheid en heel fijne nazomerende dinsdagavond, sunset (ingo)
  3. Een mooi, beeldend gedicht, Elze.

    Groet,
  4. Heel mooi Elze!!
    graag gelezen en er van genoten..

    Groetjes,
  5. Rakend gedicht Elze, mooi ook.

    Zonnegroet,
  6. Ik bezoek dat strand graag.
  7. gedicht dat raakt
  8. Elze,

    Bijzonder gedicht.
    Gelukkig lezen we je weer iets vaker.

    Groet uit het,
  9. Mooi poëtische woorden Elze. Voel het alsof het ergens het thema van mij vanavond ook raakt.

    Vriendengroet,
    E.J.
    .
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij