Het zichtbaar zijn

al zou ik willen mijmeren
dan nog zou mijn tongbeen
zich vergruizen en me verstikken
daar de wereld niet meer ademt, zelfs
niet meer ontplooit en haar blaas
leegt in mijn hand

ik als figuurlijk en mijn evenbeeld
de liturgie van vrome schapen
zalven de wetenschap dat het bebouwde,
het ongenuanceerde zich telkens vergrijpt
aan halve waarheden en het
ment met vierkante wielen

het zomert te lang, het decadente is zichtbaar
evenals de sidderende dood die plechtig
aanschuift en zich ontdoet van bijdehandse zaken

Reacties (9) | 03/06/2012
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. prachtige zinnen zet je neer elze, ook al begrijp ik niet alles, maar de tendens en de sfeer zijn me zeker niet vreemd

    graag gelezen

    groetekes
  2. Prachtige eindstrofe Elze.
    Lieve groet,
    L@dyLღ√Ƹ
  3. Goh, wat heb ik dit graag gelezen, Elze, en ... ook nog eens herlezen! Moooooi!
  4. Ik dwaal door je zinnen en het is genieten van zoveel mooie poëzie Elze! Liefs anneke
  5. Ik ken de mens die vooruit ziet, denkt, die nog durft te dromen. Een nadenkend gedicht Elze, bijzonder.

    Groet van ver..
  6. Elze,

    Goed je weer eens te lezen en zeker met zo'n gedicht als deze. Klasse( m.i)

    Groet uit het,
  7. ik zie een mens
    zijn beide handen dragen
    zwaar werk

    zijn vingers hanteren
    het instument
    dat de fijnste tekening
    langs levenslijnen zet



    Die mens is me zo dierbaar.
  8. Helemaal jou en zoals ik je al jaren ken mijn vriend; chapeau.
    Warme genegen vriendschapgroet en heel fijne zondagavond, sunset (ingo)
  9. al zou ik willen mijmeren
    dan nog zou mijn tongbeen
    zich vergruizen
    me verstikken
    daar de wereld niet meer ademt, zelfs
    niet meer ontplooit
    n haar blaas
    leegt in mijn hand

    ik als figuurlijk
    eigen evenbeeld
    de liturgie van vrome schapen
    zalven de wetenschap
    dat het bebouwde,
    ongenuanceerde
    zich telkens vergrijpt
    aan halve waarheden , zij
    mennen met vierkante wielen

    het zomert te lang,
    het decadente is zichtbaar

    evenals de sidderende dood
    die plechtig
    aanschuift
    zich ontdoet
    van bijdehandse zaken

    er zitten prachtige zinnen tussen... sommige wat lang, te breedsprakig, hoewel dat wel weer passend is bij je sfeer
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij