Afscheid zonder het te kennen

wat ik ook vermag te wezen, de tijdlijn
scheidt mijn discrepantie en hallucineert
zonder het vermogen tot herstel, een treurnis
is als een gebroken hart met in het midden
een lamgeslagen vleugel

het beeld herrijst en herroept de enkelvoudige
zich aan te sluiten bij de meute, trendvolgers vertragen
hun tred en wankelen bij een linkse tegenwind, geen kleur
want kleuren spreken zonder stem

hoezeer hoezee, wanneer o wee treft mijn blik
jouw aardse moed en verijdel jij mijn hand
om het licht dat jij mij gaf vroegtijdig te koelen
in het vuur uit het donker verleden

Reacties (7) | 12/05/2012
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. pffff Elze

    wat een zwaar afscheid

    warme groet
  2. ja, ja hoezeer hoezee...


    groetjes van lea
  3. Wat een bijzonder mooi gedicht.
    Misschien is deelneming een nieuw begin om afscheid te nemen van oud zeer, wie weet?
    Van harte gelezen.
  4. Tegenstellingen van situaties en dingen die veranderen zoals beeldvorming en kleur die niet met de realiteit overeenkomen, soms golvend bewegen!

    Om daar afscheid van te moeten nemen zonder dat je de werkelijkheid daarvan tot je kon nemen, het raken in vergetelheid!

    Een heel sterk en speciaal verwoord gedicht Elze, prachtig en knap!

    Een aangename zondag gewenst.
    Hartelijk liefs van Corry.*
  5. Elze, ja, wat moet ik anders zeggen dan ja. Man man wat een
    meesterlijk stuk werk zet je hier neer!

    Groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij