het mankement

ik heb gekozen, het bloed op de veranda
vlekken op mijn witte sokken beuken stralen
trots en het aquarium is inherent aan
het verlangen om alle schoonheid te omhelzen

oven zonder vuur de geur van verbrande cake
een strak gespannen roede die de liefde
niet meer herkent in de ogen van het
werkelijk beleven

een kind dat nooit zal lopen staat
plots in de nacht naast het bed
en dan, de anarchist die zich verhangt
met zijn laatste beelden, zijn kind
met de capuchon diep over het gezicht

folklore tot aan de dood van de laatste edelweiss

Reacties (5) | 09/04/2012
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Heftig werk voor 'n tweede paasdag Elze. Prachtige zinnen heb je weer neergeschreven. Lieve groet
    L@dyLღ√Ƹ
  2. een kind dat nooit zal lopen
    mooi Elze.
  3. Ja! Favo dus!
  4. Biter is soms de werkelijkheid die enkel als een sprookje beleefd kan worden in het simpele overleven. Met het nodige respect jouw voelgedicht weer gelezen.
    Warme genegen vriendschapgroet en heel prettige verderzetting van je maandag, sunset (Ingo)
  5. mmm pff moet hem vaker en vaker lezen en ondergaan elze...!

    wat een beeld schep je hier!

    alleen het * wat doet dat daar??

    een favo dus, kan ik hem op mijn gemak doorgronden!
    dank

    graag gelezen dus, dat snap je!

    gr en geniet de paasmaandag
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij