Afgedankt conservenblik

ik kan mijn lichaam niet spreiden
tegen het beeld van zwarte magie
woorden ketsen als vreemde wezens
tegen de sterren uit het heelal

mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud

nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik

het leven draagt mijn muntstuk als soldij
langs de draden die me binden, spoorloos
tastend naar vreemde tekens blijkt mijn
inzicht te verteren in de vlam van een kaars

Reacties (6) | 26/02/2012
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Er zijn de draden die binden evenals het licht in elke geboren morgen.

    Groet,
  2. Paar keer gelezen, Elze, en het blijft boeien. Vooral de 2e en laatste strofe! Complimenten hoor. Conserven blik is wel 1 woord.
  3. Goedemiddag Elze de nacht kan beangstigend zijn maar in de ochtend drijft ze in het licht mee .

    Ons leven heeft muntstukken die waardevol zijn en langs draden ons verbinden .

    Ik heb het graag gelezen en Prachtig po├ętisch beschreven .

    Ik wens je een fijne nieuwe week toe .

    Liefs en groetjes van ,
  4. Prachtig taalgebruik !
  5. Wij worstelen... En drijven boven. Toch?
    Ik mag jou.
    Warme genegen vriendengroet en heel rustige maandag verder, sunset (Ingo)
  6. wow wat een werk elze

    ben ik blij je weer te lezen man! gelijk een favo, had je anders verwacht? :-)

    ik heb je bundel uit... heeft een diepe indruk achtergelaten en zeer zeker de moeite waard om te herlezen...

    bondig beeldend indringend taalgebruik heb je, hou ik van! chapeau!!

    gr en een fijne avond gewenst
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij