wachtruimtes

.

rond de balie heerst onzekerheid
de nummers kloppen, maar de tijd
holt achteruit

op het scherm verschijnt er iets
dat correspondeert, getallen met een letter
en een grote A erbij: de rij krimpt in
tot boze blikken aan een oud begin
nog even dan

voor het raam verschijnt een blauwe vlek
het lijkt op hoop en op een uur dat eerder nog
als zorgeloos minuten telde

drie plastic bloemen vernoemen slechts
een oude naam

het bed is wit, de slangen sluizen zoveel druppels
aangelijnd een witte arm
er ruist kleding rond de wetenschap
dat leven slechts vergankelijk is

waarom mis ik nu
de eenvoud van hun kleine huis?

.

switi lobi

.
http://www.switilobi.nl/fotogedichten/fotogedicht.php?fotogedicht=wachtruimtes

Reacties (23) | 21/01/2012
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. omdat dat huis nu in jou woont
  2. Nooit genoeg te waarderen wanneer je in je huis kan zijn inplaats van de witte jassen
  3. Anja,

    Ik zie een geliefde in het ziekenhuis?

    Mooi beschreven. Knap.

    Groet uit het,
  4. geen idee

    van het waarom

    of toch

    geborgenheid
    • Het kan veel kanten uit Amethist, mar wachtruimtes zijn nooit geborgen. Het samenzijn daarintegen zelfs daar juist wel.

      Liefs,
  5. Dit doet me aan het gedicht denken dat ik ooit schreef over het ziekenhuis.Eentje geschreven uit ervaring.
    Ik ga het straks plaatsen.
    Bedankt om me er attent op te maken.

    Mooi intens gedicht.

    Groetjes van lea
  6. Lieve Anja er verschijnt een blauwe vlek van hoop op een uur die nog zorgeloze minuten telden

    aan het witte bed
    slangen waaruit levendruppels vloeien
    ruist wetenschap dat leven vergankelijk

    de eenvoud van hun kleine huis
    ik mis de warmte
    en hun armen om me heen

    Ik lees hierin het gemis van je lieve ouders .
    Het verdriet en de pijn zo voelbaar .

    Ik heb het graag gelezen en Prachtig beschreven met een evenzo prachtige foto .

    Liefs en een troostknuffel van ,
    • Bijna lieve Elena.
      Ik heb hele lieve vrienden die als eigen ouders voelen, maar nemen hun plaats niet in; ze hebben hun eigen waarde.

      Nu zijn ze allebei ziek en zij moet veel tijd doorbrengen met wachten op... wellicht komt de dood sneller dan verwacht.

      Lieve liefs,
      • Lieve Anja ik weet nog dat je schreef dat jullie lieve vrienden zo ernstig ziek zijn .

        Je ouders kunnen ze niet vervangen die hebben hun eigen plek en plaats .
        Maar zij hebben ook een eigen plekje in je leven .

        Heel erg om te moeten zien hoe ze veel tijd moet door brengen met wachten op..

        Het is voor hem ook heel erg moeilijk om te moeten aanzien hoe zij daar wacht op

        alle woorden zijn gezegd en voel gevoeld
        en wetenschap dat hij ook ernstig ziek is .

        Misschien kan ze haar man hierin niet alleen achter en hoopt dat als het dan toch niet anders is samen te kunnen beginnen aan de reis .
        Wat een zwaar lijden en dragen .

        Fijn dat jullie samenzijn in het geborgen voelen van samen dat geeft troost en steun .
        Ja misschien eerder dan verwacht .

        Ik wens hem en jou veel kracht en sterkte toe in deze zware en donkere tijden en de hoop dat zij geen lang strijden en bed heeft .

        Zij wordt met liefde omringd door hem , andere dierbaren en jullie en dat voelt ze .

        Liefs en een troostknuffel van ,
  7. Jammer dat onpersoonlijke kilheid en plastic elkaar versterken;
    het mooie hierin vind ik jouw treffende woorden + plaat
  8. de eenvoud van hun kleine huis,,ja doeltreffend en vragend ,,
    laifs ..fijn weekend
  9. Ik lees over het onpersoonlijke wachten in een ziekenhuis
  10. Gedicht met inhoud en ja het is vergankelijk..Fijne zaterdag Paula
  11. wat een intrigerende tekst anja...

    mmm

    jah graag gelezen!

    gr en een fijne zaterdag gewenst
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: switi lobi

Ik schrijf zoals ik ben

Mijn maatje Paul zorgt daarbij voor passende foto-impressies.
Samen vormen wij het kunstenaarsduo dat publiceert en exposeert onder de naam
switi lobi.

Website: www.switilobi.nl

Mijn eerste gedichtenbundeltje heet 'vlindersteen' en is in eigen beheer uitgegeven.

Mijn eerste Wilgje heet 'doorschijnend' en is een gedichtenbundel.

Het tweede Wilgje heet 'blikveld' en is een gedichtenbundel, met prachtige full colour illustraties.

Het derde Wilgje heet 'verbeelding' en is een prachtige, compleet uit full colour fotogedichten bestaande bundel.

De bundel 'Verloren Lopen' gaat over mijn moeder, die Alzheimer had en beschrijft hoe ik deze periode persoonlijk beleefd heb. Deze met een aantal zwart/wit-fotogedichten geĆÆllustreerde gedichtenbundel is uitgegeven bij het Nederlands Auteurs Bureau. De opbrengst van deze bundel is in zijn geheel bestemd voor Alzheimer Nederland.

Verder heb ik meegewerkt aan diverse bloemlezingen, waaronder de gedachtenisbundel 'Stille Herinneringen' en de verzamelbundel '1000 schonen' van Marije Hendrix die uitgegeven is door uitgeverij Betelgeuze. Mijn gedicht 'Zijper lof' heeft de tweede plaats behaald tijdens de gedichtenwedstrijd van Bloeiend Zijpe 2015.

Voor informatie over alle bundels kunt U me via mijn website benaderen of mailen naar: acm.visser@quicknet.nl

Toon alle gedichten

Favorieten van switi lobi

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

switi lobi is favoriet bij