Verzwegen moment

even ver verwijderd van
het puin, zoals een archeoloog
het verleden ontkent, kan ik jouw
adem niet schrijven

het moment dat is verzwolgen
spreekt de ruimte tegen
waar we in het sombere
hebben gereisd, terwijl
het leven telkens blijft
kaatsen in de vele kraters
met slechts één maan

zoveel haat kan er toch
niet zijn verborgen in het
vluchten van jouw stem?

Reacties (11) | 08/01/2012
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Diegene die haat heeft een slecht portie
  2. hoewel sommige mensen zo haten

    dat je...
  3. Elze,

    Ik zeg PRACHTIG.

    Groet uit het,
  4. Elze, fraai dit, alleen jouW adem :-)
  5. Dag Elze,

    een prachtige eerste strofe

    het onuitgesprokene kan heel veel pijn doen en lang doorklinken....

    Graag gelezen,
  6. een stem weegt zwaar door het gewicht wat er aan gegeven wordt...
    haat is zwaar...

    mooie indringende woorden

    gr en een fijne middag nog gewenst
  7. Een ontroerend gedicht in een schitterende metaforische beeldspraak, zo goed, zo mooi Elze!
    Zeker een favoriet voor mij, dank je wel!

    Een aangename fijne zondag gewenst. Een hartegroet en liefs van Corry.*
  8. Elze, het raakt in meerdere opzichten.

    De vraag hierin zou ik aan zoveel mensen willen stellen... heftig!

    Mijn januarikind bloeit wit en blauw in lege wintermaanden.

    Laifs,
  9. Goedemorgen Elze wat een mooie vergelijking het ontkennen van verleden en adem niet kunnen schrijven .

    Het somber reizen in ruimten en leven blijft kaatsen in de scheuren .
    Er kan veel haat verborgen liggen in het vluchten van de stem .

    Ik heb het graag gelezen en voel het verdriet en de pijn maar ook de steeds terugkerende vraag van waarom het zwijgen van je stem .
    Prachtig en rakend beschreven .

    Ik wens je een fijne Zondag toe .

    Liefs en groetjes van ,
  10. Oh, wat mooi weer! Geniet telkens weer van jouw dichtwerken! Liefs Anneke
  11. Droefheid, angst en verlaten eenzaamheid; het is er allemaal. En zo herkenbaar (steeds).
    Warme genegen vriendengroet en liefdevolle zondag, sunset (Ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij