Los van een houvast

mijn kwetsbaarheid deelt in oorsprong
waar tijd als ballast wordt ervaren, het
sterft voorbij de reizen die ik nog
had willen verzamelen

ergens spint de hemel nog wat garen
sproeit de kater zijn water als kaneel
over het verdorde gras, schuift de zwerver
aan bij het ontbijt

de zee blijft het gras maar maaien
en kolft haar borst als nooit tevoor, het is
het leed van haar gespleten boezem waarop
ik mijn hoofd ter ruste leg

Reacties (10) | 04/12/2011
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. vanaf titel
    tot eindzin

    zeer


    mooi bij je naam Elze:
    'voor mij is dit leven
    als schrijven op water'

    au revoir, au remail
  2. Heel speciaal dit gedicht van jou Elze zoals jij dit op unieke wijze kunt! Mooi hoor!

    Nog een fijne dat gewenst. Een hartegroet en liefs van Corry.*
  3. Prachtig Elze werkelijk prachtig! Lieve groet Anneke
  4. prachtige laatste strofe Elze.
    Lieve groet
  5. Goedemiddag Elze ruimte is tijd en tijd ruimte waarin we mogen leven in alle kwetsbaarheid , mogen daarin ook de rust vinden .

    Ik heb het graag gelezen en heel mooi en bijzonder beschreven .

    Een fijne dag toegewenst .
    warme groetjes van ,
  6. wat een chaos
  7. dit gedicht spreekt mij aan.
  8. Graag gelezen weer deze prachtige verwoording in jouw eigen, bijzondere stijl.
    Warme omarmende genegenheid en een vredige maandag, sunset (Ingo)
  9. aan elze,

    een heel mooi gedicht, dat ik met aandacht las.

    tijd is de ruimte, waarin we leven mogen.
    vloeiend als water.
    zonder houvast.
    mooi verwoord !!

    een heel mooie dag gewenst,
    vriendelijke groet van maarten.
  10. Apart!

    Groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij