Getekende gezichten

er was geen verwantschap, geen
voelende betekenis slechts wat
ademgeruis deelden we in veel
te kleine ruimtes

toch was ik de stoet, de karavaan
die door ’t maaiveld de zorgeloze
moest leiden, nog sta ik centraal
als de locomotief zich
pluimt binnen mijn kadestraal

mijn verlangens waren diep, steeds
weer zocht ik droefenis in blijde gezichten
en vroeg me af of we de geschraapte
schors weer kunnen terug geven
aan de bast die ons samenbracht

Reacties (7) | 16/09/2011
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. ik kan me voorstellen dat het je soms best wel eens een beetje tveel kan worden... je wordt meegezogen als het ware

    mooie indringende woorden hier elze!
    graag gelezen

    gr en een hele fijne zaterdag gewenst

    rob
  2. Jouw sociaal gevoel om mensen te helpen zonder daar zelf profijt van te hebben spreekt hier op een heel byzonder mooie manier aan Elze.

    Vriendschappelijke groet en wens je fijne voortzetting deze avond,
    E.J.
  3. Ik voel hier het diepe gemis.
  4. Ik heb het twee keer gelezen vind het echt prachtig vooral de laatste drie regels

    Warme groet en mooi weekend
  5. Mooi


    Anouk
  6. indringende poëzie elze
    prettig weekend
  7. Elze,

    Alweer zo'n fraai indringend werkje.

    Graag gelezen.

    Groet uit het,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij