Het bevreesde leven

leer mij ook hoe jij met je
vingers door de bladeren van een boek
schuifelt en als een stille sopraan
het belezende temt in jouw eigen sfeer

terwijl de koffie dampend jouw silhouet
verheerlijkt in mijn droom

ik kan geen nacht meer in jou bespeuren
terwijl mijn ogen nog kleven aan de schepping
waar ik nog drijvende was in een alsmaar zinkende
diepte, geen roep of stem betreurt mij ofschoon
het duister grenst aan liefde en vergulde fantasieën

hoe verlaten ik ook ben, op deze ochtend
ben ik even een getemd beest en laat
ik mij leiden door het leven dat me zo bevreest

Reacties (8) | 15/09/2011
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. prachtige poëzie elze
    liefs
  2. dit vind ik mooie en echte poëzie elze, helaas is verdriet daarvan vaak de inspiratiebron...

    een fijne dag voor jou
  3. jah fraai elze, wat een schitterende laatste strofe , pfff die hakt erin! knap gedaan! dank

    graag gelezen dus

    gr en een hele fijne dag gewenst

    rob
  4. Hoe heerlijk kan zo'n silhouet dan rust bieden...

    Laifs,
  5. 'dat me zo bevreesT' is hier TT mijn vriend; een 't' dus ipv een 'd'.
    Maar wat een prachtgedicht zet je hier weer neer. Mijn respect.
    gWarme geneegn vriendengroet en fijne avond, nacht
    sunset (Ingo)
  6. bevreesT volgens mij.

    Een gedicht met veel emotie.
  7. Elze,,
    Ik had ze nog niet, maar dit maak ik toch maar tot een favoriet. Meer zeg ik niet.

    Groet uit het,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij