Het gedenken

Jouw rok zie ik nog waaien
in de bonte avonturenwind
waar zomer en de herfst
elkander raakten

tegen de winter keerden je
ogen zich tegen het felle leven
het geven ging wel, maar het nemen
was als aderlaten in
een lichaam zonder bloed

nog steeds jaag ik in de sneeuw
jouw stappen na, dezelfde sneeuw
die jou in de dood begroef, soms
overstijg ik mijn denken en
‘k vraag me af of je om me gaf

ieder jaar telt zijn spijt
in nerven tussen de jaarringen
maar eens komt het moment
dat het sterven ook in
mij zal binnendringen

Reacties (8) | 14/09/2011
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Wat kan ik meer zeggen....heel mooi! Liefs Anneke
  2. doeg Elze;

    dit doet aan als een damesnaam.
    De rok doet dan vrouwenliefde,
    zoals tegengesteld herenliefde, vermoeden.
    Ik ben een lomp paard.
    Misschien vergaloppeer ik mij hier en nu. Vergeef mij.?

    Maar neemt niets weg van je fraaie gedenken.

    "soms overstijgt mijn denken
    de vraag of jij om mij gaf

    ieder jaar telt zijn spijt, het respijt
    tussen nervige jaarringen
    maar eens komt de tijd, dat moment
    dat..."

    ach, wat ben ik misschien
    melodramatisch?

    Dat 'binnendringen' op eind
  3. tjonge wat een mooie overdenking

    tweede strofe zou ik jouw ogen schrijven, breekt wat onlogisch af daar voor mijn gevoel...

    groeten elze
  4. Goedemorgen Elze , koud als sneeuw eens zal die deken over ons heen worden gelegd leven en natuur samen verbonden , prachtig beschreven
    geniet maar van deze mooie dag
    warme groetjes van
  5. Alles wat leeft is vergankelijk.
  6. Een rok met vele lagen.. zulke sneeuw is altijd koud.

    Dikke kus,
  7. Je verwoordt je weer prachtig mijn voelvriend; in herkenbare gelijkheid zijn wij bijna één en uiterlijk toch zo verschillend. Ik mag jou.
    Genegen vriendengroet en een heel fijne nazomerdag, sunset (Ingo)

    PS: En, deze neem ik mee naar mijn favo's.
  8. mooi elze, jah de vloek van het mens zijn, eens komt het! ook voor jou en mij...

    mooi jagen!

    knap vers dus! graag gelezen

    gr en een hele fijne dag gewenst

    rob
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij