Het Wad spreekt in stormen

het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam

‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten

er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten

de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden

het pijnigt mijn gelaat en laat mijn
blik afzijdig hangen in het zachte licht
waarin ik me beweeg; zonder vorm
of behoud van een eigen ik

Reacties (4) | 11/09/2011
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. prachtig vers Elze


    (er is geen ginder en geen hier
    slechts wat bijvallen uit een oud geweten)

    dit had ik willen schrijven
    en ook het beeld uit;

    (‘k voel me nietig nu de dood
    twijfelt aan mijn voeten)

    Dit zijn parelkes

    groetekes
  2. Het Wad, heel open en kwetsbaar o.a. voor stormen beleef jij op een wel speciale ontroerende wijze met mooie aansprekendemetaforen!

    Zo prachtig beschreven Elze, ik ben er stil van!

    Graag gelezen. Van harte een fijne maandag toegewenst.

    Liefs van Corry.*
  3. en in die stilte
    adem ik open
  4. mmm ja het wad kan je jezelfs doen verliezen door schiere oneindigheid als je loopt op de zeebodem...

    mooi vers elze!!

    gr en een fijne maandag gewenst

    rob
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij