Een te harde kaft

de ruimte die eens passend en
eensgezind mijn onderkomen
eerbiedigde slentert nu wezenloos
langs torenflats met hoekige muren

het glas is levenloos zonder zon
het doodt de dagen met het vangen
van vage silhouetten die steeds
reikend naar de verte hun beelden
zien vertragen in de storm

het leven vervaagt mijn twijfel nu
de herfst de dood nog stiller maakt

‘k zie dat de reeds gevallen bladeren
het boek gaan sluiten en zich afvragen
of er nog een wens staat geschreven
in de colofon op te harde kaft

Reacties (5) | 10/09/2011
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Goedemiddag Elze zeker nu vangt het glas alleen silhouetten en laat ze dan weer vervagen tot niets wat een hele mooie laatste strofes de 3de strofe springt er voor mij uit

    " het leven vervaagt mijn twijfel nu
    de herfst de dood nog stiller maakt

    alsof je de stilte hoort knallen , rakend , treffend en prachtig beschreven een Favo voor mij
    ik wens je nog een fijne dag toe
    groetjes van
  2. Heel mooi, en bijzonder graag gelezen
    Groetjes
  3. Harde kaften schuren !
  4. treffend gedicht
  5. gvd, mmmmjum meer van dit elze, mijn 2e favo vandaag, dat gebeurt niet vaak, schitterend vers!!!

    gr en een heel fijn weekend gewenst

    rob
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij