Op hol geslagen

als een op hol geslagen paard
laveert mijn geest tegen spijt
en vreemde tekens, de zon
geneest en is de dood
voor niets geweest

alle rondingen in hoekige jaren
hebben mij verdomd verwond, geen
tekens van haat maar wel een verzadigde
blik, voldoening in een met moeite gespaard
colbertje weliswaar met krijtwitte strepen

rafelig en steeds een andere bril maakt het
zicht uitnodigend voor elk gebaar, de zomer
knoopt haar touw en ik verstik terwijl
mijn liefste boent en hamert om dan
toch mijn properheid tot aan het
laatst te bewaren

Reacties (6) | 07/09/2011
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. hier doen je woorden me denken aan dementie... waardig ouder worden en dragen, maar dat ben ik maar elze, een eenvoudige lezer, meer niet

    strak vers! graag gelezen dus

    gr en gebniet van vandaag

    rob
  2. zoals amethist zegt bijzonder dicht elze
  3. bijzonder
  4. Laat je niet opjutten Elze, gewoon je eigen tempo aanhouden en jezelf blijven!

    Een bijzonder schrijven. Een prettige avond gewenst. Liefs en een knuf van Corry.*
  5. Laat je door niemand verstikken!!!
  6. Elze,

    de steken die je mogelijk
    hebt laten vallen zijn de oogst
    aan ervaring meer dan waard..

    ronden de hoekigheden in je leven en waar zomer wurgend
    in regen afscheid neemt openen
    nieuw vergezichten in kleurig
    perspectief de herfst..

    die in houvast en noeste arbeid goed te oogsten is..

    men je paard en sla het vuur
    uit de keien om de vruchten
    binnen te halen voor ze verrotten op het veld van illusies..

    Liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij